Ben bir masal
kahramanı olsam. Bu zamandan çok uzakta yaşasam. Çocuk olsam mesela. Hiç büyümesem.
Hayat; hep beyaz bulut kıvamında, elma şekeri tadında olsa. Tek derdim oyuncak
bebeklerim ve büyüme telaşım olsa.
Annem olsa yanımda. Düşünce
yanına koşsam, yaralarımı sarsa. Ağlarken alnıma bir öpücük kondursa ve bütün
acılarım geçse...
Akşamları babam oturtsa beni dizine, bıkmadan hikayeler
anlatsa. Ben kucağında uyusam. Dünyanın en güvenli kollarında taşısa beni
yatağıma...
Bir ağabeyim olsa. Atsa
bisikletinin arkasına, yolun gittiği yere kadar götürse beni. Düşünce ilk bana bir
şey olmuş mudur diye korksa. En çok o güldürse beni, yeni oyunlar icat etse
benim için. Herkes gitse de onun kalacağını bilsem yanımda...
Bir kedim olsa. Benimle uyusa. Canımı bir o yaksa. Oyun oynarken,
istemeden yapsa. Canımın acısını beş dakikada unutup, onunla oyuna dalsam...
Hiç büyümesem. Ne dünya
bozulsa, ne de düzen…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder